Hangi iş için verilmiş olursa olsun emek değerlidir, hakkının verilmesi, takdir edilmesi anlamlıdır. Emeği, başkalarına değer katan bir süreç olarak görmek, onun yüceliğini içselleştirmemize yardımcı olur. Emeğe duyulan saygı, çalışanın motivasyonunu artırır, sanatçının ruhunu besler, yazarın düşüncelerini derinleştirir.

• Peki o halde neden bir yönetici, bir sunumu sunarken, o sunumun hazırlanma sürecine ekibinin verdiği katkıyı söylemekten kaçınır?
• Neden bir kadın dışarıda bir başkasına yaptırdığı yemekleri “kendim yaptım” diyerek misafirlerine sunar? Bir başkasının emeğini sahiplenmek, onu hiçe saymak kendisini hiç mi rahatsız etmez?
• Neden insanlar sosyal medyada sanki kendilerininmiş gibi ha bire imzasız görsel, imzasız içerik paylaşır? İçerik üreticisinin, çizerin emeğini nasıl bir ruh haliyle görmezden gelirler?
• Neden koca koca kişisel gelişim yazarları, kitaplarına koydukları bilgileri nereden, kimden aldıklarını o sayfada belirtmez ya da sadece karma şekilde kitabın en arkasında hangi sayfada kullandığını açıklamadan liste olarak verir? Verdiği katkıyı söylemekten kaçınır?

Emeğin tanınması sağlıklı, iş birliği odaklı bir çalışma ortamını, sosyal ilişkilerde güveni, paylaşım kültürünü, toplumsal değerleri de destekler.

Emeğin sahibini takdir edebilen, saygıyla adını anabilen, tebrik edebilen insanlarla çevrili olmanızı dilerim.